Marzell Stählin in Mundart: «Novämber»

Der Monat November dient der Besinnung. Es ist Zeit, über das Leben nachzudenken. Lesen Sie das hoffnungsfrohe Gedicht von Marzell Stählin aus Lachen am Zürichsee – und geben Sie dem Novemberblues keine Chance.



Novämber

Von Marzell Stählin


Goldbunti Bletter decket d’Strouss;
Ganz kahl stönd d’Bäum und nackt und blous
Tüfgrau isch d’Wält und alls verhänkt;
’s läbt jede Mänsch für sich und dänkt
As Stärbe.

Im Garte schnidsch de letschti Struss,
Das letschti Gmües nu treisch is Hus.
Verlasse, still, mit gsänktem Chopf
Nu dänkt de letschti Rousechnopf
As Stärbe.

De Rousechnopf wird use treit,
Em liebschte Mänsch uf s’Grabbett gleit,
De Friedhouf isch ei Astreflour,
Stumm schwygt e gläubigs Volk devour
Vom Stärbe.

I Bode chunt e gsundi Rueh.
Er lyt und schlouft und traumt dezue.
Es traumt? Vo was? Vo Sunneschy!
Vo früschem Grüen! Und glaubt deby
Für’s nächsti Jouhr, für eyb‘ gi Zyt
As Wärde.




Quellenangabe

Kaspar Michel (Hrsg.): Mys Dorf am Sey. Die Gedichte von Marzell Stählin über Lachen und die Lachner. Lachen 1985. Gedicht Novämber, Seite 23.

Kulturkommission des Kantons Schwyz (Herausgeberin): Schwyzer Art. Schwyzer Hefte, Band 70, Schwyz 1996, Novämber, Seite 14.

Die kantonale Kulturkommision Schwyz und die Familie Michel haben SICHTWEISENSCHWEIZ.CH das Recht zur Reproduktion erteilt.


Bildnachweis: Lena Helfinger auf Pixabay


Es wurde noch kein Kommentar veröffentlicht.

Schreiben Sie einen Kommentar

Kontakt